و خون صاف همراه با خون فاسد خارج مىگردد و چندانكه انسان از گرفتن خون ، كم‌توان مىگردد ، در ساير استفراغها نمىشود . بنابراين بايد در اين باره تا آنجا كه ممكن است احتياط كرد و تا ناچار نباشند اقدام بگرفتن خون نكنند . گرفتن خون بيست و هشت شرط دارد از اين قرار : 1 - زياد بودن خون 2 - زمستان نباشد و اگر ناچار باشند بايد در آخر روزى كه باد نوزيده و ابرى نبوده و يا فقط بادهاى جنوبى مىوزيده فصد كنند . 3 - بيمار آبستن نباشد و نيز بيمار نبايد حائض باشد فقط اگر خون چيره باشد در وقت كمى خون ممكنست خون بگيرند و پس از پنج ماهگى در نزد زن آبستن مىتوان اقدام كرد . 4 - بيمار گرفتار قولنج يبسى نباشد اما در قولنج ورمى ترسى از خون‌گيرى نيست . 5 - بيمار زياد فربه نباشد . 6 - بيمار زياد لاغر نباشد . 7 - بيمار پير نباشد . 8 - بيمار گرفتار امتلاء معده نباشد و گرنه بعد از قى يا تنقيه فصد مىكند . 9 - بيمار از دوازده ساعت پيش از فصد نزديكى نكرده باشد . 10 - بيمار پيش از آن مدت زيادى در حمام نمانده باشد . 11 - مزاجش سرد نباشد . 12 - مزاجش خشك نباشد . 13 - پس از بيمارى و در هنگام نقاهت نباشد . 14 - در فصل بهار نباشد . 15 - در شهرهاى معتدل باشد . 16 - خون تا آن اندازه مىگيرند كه بيمار تاب آن را داشته باشد اما اگر نتواند تحمل كند در چند دفعه بايد خون بگيرند . همچنين اگر خون فاسد شده و اندازه‌اش كم باشد در چند بار بايد خون بگيرند و نيز اگر